Sport Centar

Radovanović uzgaja dunju i gradi trenersku karijeru: Željo je poseban klub, tu sam sazrio kao čovjek

Nekadašnji fudbaler Željezničara Mirko Radovanović, pokrenuo je zanimljiv biznis, uz koji pokušava graditi i svoju trenersku karijeru.

Radovanović uzgaja dunju i gradi trenersku karijeru: Željo je poseban klub, tu sam sazrio kao čovjek

Nekadašnji fudbaler Željezničara Mirko Radovanović, pokrenuo je zanimljiv biznis, uz koji pokušava graditi i svoju trenersku karijeru.

Priču o njemu je danas donio Glas zapadne Srbije, za koji Mirko otkriva kako gaji 2.000 stabala dunje, od koje pravi “dunjevaču”, a uz to se ostvaruje kao fudbalski trener.

“Imam oko 2.000 stabala dunja i destileriju koja daje vrhunski proizvod, rakiju dunjevaču. Nastavit ću tim putem, ali i boriti se da održim svoje ime u trenerskom svijetu”, kaže za Glas zapadne Srbije Mirko Radovanović.

Svakog dana posvećen je svojoj destileriji, i svakog jutra se okreće fudbalskom poslu, gdje ima svoje mjesto. Prve fudbalske korake napravio je u Borcu iz Čačka, ali nikada neće zaboraviti period proveden u sarajevskom Željezničaru, gdje je i doživio potpunu afirmaciju.

“Bio je to jako lijep period kada je Borčeva omladinska škola važila za jednu od vodećih u Srbiji. Nakon omladinske škole, tj. kao omladinac priključen sam prvom timu, ali poslije tri godine provedene nisam dobio pravu šansu. Put me je odveo na drugu stranu, Radnik Požarevac, Mladost Lučani, Radnički Kragujevac. Poseban klub gdje sam stekao punu afirmaciju i odigrao dvije sezone za nezaborav je Željezničar iz Sarajeva, na čijem čelu je bio Osim Amar, sin legendarnog Ivice Osima. Dobio sam pravu šansu i afirmisao se kao igrač, ali i sazrio kao čovjek. Put me poslije Sarajeva vodio u Slovačku u Trenčin. Jedan super organizovani klub. Nakon toga bila je epizoda kratka u Finskoj, pa povratak u Srbiju (FK Smederevo)”, prisjeća se Mirko, kojeg je obradovalo to što ga je popularna Facebook stranica navijača Željezničara “Željine ikone”, izabrala u najbolji tim stranaca koji su nosili plavi dres.

“Dan danas kada odem u Sarajevo ljudi me dočekaju raširenih ruku. Bitnije od svega mi je, da te neko cijeni kao čoveka. Zaista ljudi tamo vole fudbal na specifičan način, velika je ljubav prema klubu”.

Inače, radeći kao trener u rodnom gradu, Mirko kroz smijeh kaže: “Polako stasavam, edukujem se” i naglašava da u gradu na Moravi ima puno talentovane djece.

“Sa nekim mladim igračima radio sam individualno, dosta im se posvećujem i već stasavaju kao igrači u Vojvodini, Čukaričkom, Partizanu, članovi su reprezentacije Srbije. Prokopijević Mateja, Paunović Uroš, Milošević Jovan, Čutović Ilija, Obradović Saša, Bogdan Kostić i ostali”, nabraja Radovanović.

Upitan kakvi su planovi za dalje trener kaže:

“Planovi su vezani za konstantno usavršavanje i uvođenje polako u seniorski profesionalni fudbal. Do tada samo rad i rad na sebi i sticanje iskustva”, rekao je za kraj nekada sjajni lijevi bek Željezničara.

mirko radovanovic
KOMENTARI

KOMENTARI