Sport Centar

Od trnja do zvijezda: Kako je Miki Vuković donio prvu titulu u Tuzlu

Sredinom prošlog mjeseca u 77. godini je preminuo proslavljeni košarkaški trener Mihajlo Miki Vuković. Ovaj rođeni Kraljevčanin ostavio je neizbrisiv trag u bosanskohercegovačkoj i jugoslovenskoj košarci jer je čitavu deceniju s klupe predvodio žensku ekipu KK Jedinstvo Aida – od Druge lige do titule prvaka Evrope.

Od trnja do zvijezda: Kako je Miki Vuković donio prvu titulu u Tuzlu

Sredinom prošlog mjeseca u 77. godini je preminuo proslavljeni košarkaški trener Mihajlo Miki Vuković. Ovaj rođeni Kraljevčanin ostavio je neizbrisiv trag u bosanskohercegovačkoj i jugoslovenskoj košarci jer je čitavu deceniju s klupe predvodio žensku ekipu KK Jedinstvo Aida – od Druge lige do titule prvaka Evrope.

Skoro sve se zna o kruni Vukovićeve trenerske karijere u ženskoj košarci – osvajanju titule europskog prvaka sa tuzlanskim klubom 1989. godine, ali malo je poznato da je Miki u Jedinstvu krenuo od “nule”, pa čak i “ispod nule”. Zato se prisjećamo koliko je trebalo truda do prvog velikog trofeja koji je stigao u Mejdan – titule ženskog košarkaškog prvaka Jugoslavije u sezoni 1986-87.

A sve je počelo šest godina ranije, kada su Tuzlanke prvi put igrale u društvu najboljih, naravno pod dirigentskom palicom Mikija Vukovića. Ekipa Jedinstva pobijedila je u samo tri od 22 prvenstvene utakmice i odmah ispala iz lige. U upravi KK Jedinstvo Aida nikome bilo ni na kraj pameti da dovede u pitanje znanje Mikija Vukovića, a rezultati su počeli stizati.

Jedinstvo se 1982. ekspresno vraća u Prvu ligu, a baš tada je Vuković napravio potez karijere. U selu Ratkovići, između Brčkog i Tuzle, pronalazi 14-godišnju Raziju Mujanović koja je već tada bila visoka 198 cm, a nikad nije trenirala košarku. Vuković je nagovorio legendarnu Razu da se počne baviti sportom i to u jednoj od najjačih evropskih ženskih košarkaških liga.

U prvoj sezoni nakon povratka (1982-83) Jedinstvo sa Mikijem Vukovićem na klupi i Razom na terenu uspijeva izboriti opstanak osvojivši osmo mjesto. Tuzlu je zarazio virus ženske košarke, tek sagrađeni Mejdan postaje “El Dorado basketa”. U godinama koje su uslijedile rasli su Jedinstvo, Miki Vuković, ali i Razija Mujanović i to bukvalno – do 202 centimetra uvisinu.

Jedinstvo osvaja dva četvrta i jedno treće mjesto u Prvenstvu Jugoslavije kada je došla čuvena sezona 1986-87. Od početka prvenstva izdvojile su se ekipe Jedinstva, šibenskog Elemesa, beogradskog Partizana i ljubljanske Ježice, ali su iz prikrajka vrebali Crvena Zvezda i Željezničar. U svakom kolu bio je neki derbi u dobro ispunjenim dvoranama od Ljubljane do Titograda.

Regularni dio sezone riješen je u 20. kolu kada su, 14. marta na šibenskom Baldekinu, snage odmjerili dvije prvoplasirane ekipe na tabeli – domaći Elemes i Jedinstvo. Ko pobijedi osvaja “jedinicu” za play-off. Prva zvijezda Elemesa bila je Danira Nakić, uz Raziju Mujanović stub košarkaške reprezentacije Jugoslavije, a pomoćnik trenera Amanovića bio je danas ugledni Neven Spahija.

Ekipa Mikija Vukovića uspjela je u paklenoj atmosferi zabilježiti trijumf 69:67 i revanširati se Šibenčankama za poraz u polufinalu Kupa u Gospiću svega nekoliko dana ranije.

Jedinstvo je izborila prvo mjesto, no tada je slijedio najteži dio u play-offu. A pravila play-offa bila su drugačija nego u muškoj jugoslovenskoj ligi i nikako nisu odgovarala bolje plasiranim ekipama. Naime, prvo bi se igrao meč na terenu slabije plasirane ekipe, a tek onda revanš i eventualna majstorica u dvorani bolje rangiranog tima.

Poraz u prvoj utakmici stvarao je veliki psihološki pritisak što su osjetile košarkašice Ježica i Elemesa. Iako su prvenstvo završile na trećem, odnosno drugom mjestu, obje ekipe poražene su u susretima s Crvenom zvezdom koja se tako sa šeste pozicije probila u finale play-off.

Ipak, Jedinstvo je sačuvalo “jedinicu” do finala jer je Miki Vuković svoju ekipu pripremio za psihički i fizički zahtjevne utakmice. Tuzlanke su opravdale ulogu favorita i u četvrfinalu bile bolje od banjalučkog Mladog Krajišnika i u polufinalu od beogradskog Voždovca.

Uslijedilo je veliko finale Jedinstva i Crvene zvezde. Prva utakmica, odigrana 19. aprila 1987. u beogradskom Pioniru, protekla je u ravnopravnoj igri, da bi u finišu Beograđanke uspjele stići do domaće pobjede 84:76.

Tako je ekipa Vladislava Laleta Lučića još jednom favorita stavila pod pritisak. Košarkašice Jedinstva morale su u dva dana zabilježiti dvije pobjede u Tuzli, pa su mnogi tipovali da će Zvezda ponoviti ono što joj je uspjelo protiv Partizana i Elemesa.

No, Miki Vuković je još jednom sjajno pripremio svoju ekipu i dva dana kasnije – 21. aprila 1987. – pred 6.000 gledalaca u Mejdanu nijednog trenutka nije bilo dilema oko pobjednika druge utakmice. Košarkašice Jedinstva Aide ubjedljivo su pobijedile 78:58, izjednačile na 1:1 u finalu i zakazale majstoricu na istom mjestu dva dana kasnije.

U Tuzli je zavladala euforija, svi putevi vodili su u Mejdan, grad soli je željno čekao prvu titulu u ekipnom sportu. Mihajlo Vuković je stišavao euforiju, upozoravao da druga utakmica nije pravi pokazatelj snage Crvene zvezde i da će skupo kožu prodati ekipa koju su predvodile Anđelija Arbutina, Zagorka Počeković i Mirjana Jovanović.

Sjajni trener bio je pravu. Treća utakmica donijela je tešku borbu u kojoj je Jedinstvo većim dijelom imalo prednost, ali su Beograđanke uvijek uspijevale uhvatiti priključak. U dramatičnoj završnici više živaca imale su domaće košarkašice i Jedinstvo je zabilježilo dotad najveću pobjedu u klupskoj historiji. Na isteku 40. minuta semafor u Mejdanu je pokazao: Jedinstvo Aida – Crvena zvezda 73:70. Kraj, Jedinstvo Aida je prvi put prvak Jugoslavije!

Tog četvrtrka 23. aprila 1987. godine Tuzla je proključala. Ekipa koju je vodio Miki Vuković ispunila je san brojnih generacija. Ostat će zabilježeno da su pod dirigentskom palicom Mikija Vukovića prvu titulu osvojile Lejla Omeragić, Ilvana Zvizdić, Mara Lakić, Tatjana Knežević, Milena Đukić, Razija Mujanović, Romana Coce, Zorica Dragičević, Naida Hot i Stojanka Došić.

Pored trenera Vukovića, i dvije igračice – Naida Hot i Milena Đukić – prošle su put od trnja do zvijezda, od ispadanja iz Prve lige 1981. do titule šest godina kasnije. A sve je to bilo moguće zahvaljujući košarkaškom znalcu i vizionaru kakav je bio Mihajlo Miki Vuković.

kkjedinstvo aidamihajlo miki vukovicrazija mujanovic
KOMENTARI

KOMENTARI