Sport Centar

Na današnji dan rođen je Sabit Hadžić: Sjećanje na Sabetovu životnu partiju

Neka datum njegovog rođenja, današnji dan prije 64 godine, bude povod na sjećanje na Sabita Hadžića, jednog od najslavnijih bh. košarkaša svih vremena, skromnog i dobrog čovjeka koji nas je napustio u martu 2018. O uspjesima u njegovoj trenerskoj i igračkoj karijeri zna se manje-više sve. Golobradi dječak iz Hrasnice je u drugoj polovini 70-ih došao u redove Bosne i bio akter svih uspjeha, pobjeda, titula Studenata u bivšoj Jugoslaviji.

Na današnji dan rođen je Sabit Hadžić: Sjećanje na Sabetovu životnu partiju

Neka datum njegovog rođenja, današnji dan prije 64 godine, bude povod na sjećanje na Sabita Hadžića, jednog od najslavnijih bh. košarkaša svih vremena, skromnog i dobrog čovjeka koji nas je napustio u martu 2018. O uspjesima u njegovoj trenerskoj i igračkoj karijeri zna se manje-više sve. Golobradi dječak iz Hrasnice je u drugoj polovini 70-ih došao u redove Bosne i bio akter svih uspjeha, pobjeda, titula Studenata u bivšoj Jugoslaviji.

Tri titule prvaka Jugoslavije, dva kupa, titula prvaka Evrope u Grenobleu, bronza na Olimpijskim igrama u Losa Angelesu, to su bili vrhunci Sabetove igračke karijere. Nakon što je okačio patike o klin, okrenuo se trenerskom poslu, donio Bosni prvu titulu prvaka BiH, reprezentaciju BiH odveo na četiri Evropska prvenstva…

“Njegova skromnost je bila izuzetna izvan terena, a na košarkaškom terenu je izgarao za svakom loptom, borio se do posljednjeg daha i bio ljubimac svih nas koji smo pratili košarku”, napisao je o Sabetu bivši košarkaški sudija Goran Radonjić.

Skroman kakav je bio, Sabita Hadžića je dugo pratio epitet timskog igrača i “jednog od Bosninih bekova” nakon odlaska Mirze Delibašića, a onda je njegova karijera neočekivano eksplodirala u 26. godini. A to se desilo nakon što je Hadžić zamalo postao Bosnin tragičar…

Mart 1983. godine, startuje play-off za prvaka Jugoslavije u košarci. Bosna u doigravanje ulazi s treće pozicije i kao veliki favorit dočekuje Zadar u maloj dvorani Skenderije u prvoj utakmici četvrtfinala. Studenti dominiraju, sredinom drugog poluvremena imaju 15 poena prednosti (72:57), kada se na liniji slobodnih bacanja našao Sabit Hadžić.

Pomalo nevjerovatno za igrača koji je bio dobar u ovom segment, tek Sabe je promašio tri slobodna bacanja, nakon čega su kola neobjašnjivo krenula nizbrdo. Zadar je preokrenuo rezultat i pobijedio 98:103. Ipak, Bosna je tri dana kasnije nakon produžetka slavila u paklenoj atmosferi Jazina, vratila seriju u Sarajevo, izbacila Zadar, pa preko 2:0 u polufinalu protiv drugoplasiranog Partizana stigla u finale protiv Šibenke.

Već znate šta se dešavalo u trećoj odlučujućoj utakmici finala 10. aprila 1983. godine, onaj epski faul koji je sudija Ilija Matijević svirao Sabitu Hadžiću po isteku utakmice, nakon čega je Dražen Petrović donio pirovu pobjedu domaćinu (83:82). Narednog dana utakmica je poništena, zakazan novi susret na koji Šibenčani nisu došli, pa je Bosna proglašena prvakom Jugoslavije.

Ono što ne znate je da je u majstorici finala Sabit Hadžić, kao i mnogo puta u karijeri, trebao imati epizodnu ulogu “timskog igrača”. No, na samom početku utakmice povrijedio se Bogoljub Đurić, prvi bek Bosne, pa je trener Svetislav Pešić uveo Sabeta, koji je te aprilske subote valjda prvi put u karijeri preuzeo glavnu ulogu u timu Studenata. Hadžić je zatrpavao koš Šibenke iz svih pozicija, postigao 22 poena i bio najzaslužniji što bi Bosna pobijedila još na Baldekinu da nije bilo teatralnog sudije Matijevića… Onaj epski završetak u duelu s Draženom Petrovićem bio je samo šlag na torti novog košarkaškog rođenja tihog i skromnog igrača iz Hrasnice.

Partija u Šibeniku dala je neviđeno samopouzdanje Sabitu Hadžiću, pa naredne sezone (1983-84) postaje najbolji igrač Bosne. Bez obzira da li je riječ o utakmicama domaćeg prvenstva, Kupa Jugoslavije ili finalne grupe Kupa evropskih šampiona, Sabe briljira, pogađa “s parkinga”, vodi igru, neumoran je u odbrani…

Postiže po 16 poena u Blaugrani protiv Barcelone i u Skenderiji protiv italijanskog Cantùa, 22 koša Limogesu, 17 koševa Banco di Romi…

Na redu domaća utakmica protiv Barcelone, meč koji će ostati upamćen kao Sabetova partija života. Datum je 2. februar 1984. godine, utakmica 6. kola finalne grupe Kupa šampiona. Bosna, koja je u sezonu ušla bez Ratka Radovanovića, neočekivano dobro gura na evropskoj sceni, ima omjer pobjeda i poraza 3-2, dok je na čelu tada najbolja evropska ekipa Barcelona (4-1).

Katalonci stižu u Sarajevo koje vrši posljednje pripreme za Zimske olimpijske igre. Skenderija je zauzeta, meč se mora igrati u dvorani na Ilidži, u Sabetovom komšiluku. Među 3.000 gledalaca u prepunoj dvorani je i specijalni gost: Juan Antonio Samaranch, predsjednik Međunarodnog olimpijskog komiteta, Katalonac, veliki prijatelj Sarajeva…

Srce Samarancha kucalo je za Barcu, prvog favorita za titulu evropskog prvaka, ekipu koju su predvodili asovi Juan Antonio San Epifanio “Epi”, Nacho Solozábal, Chicho Sibilio, Amerikanac Mike Davis… Međutim, na drugoj strani je stajao Sabit Hadžić. Kao i mnogo puta te sezone Sabe je predvodio Studente, pogađao iz nemogućih pozicija, asistirao. U napadu su mu pomagali Boro Vučević, Predrag Benaček i Žarko Varajić, dok je Emir Mutapčić u odbrani zaustavio legendarnog “Epija”, prvu zvijezdu Barce.

Kada su u finišu zbog pet ličnih grešaka teren morali napustiti Vučević, Benaček i Bilalović, ponovo je Sabe preuzeo odgovornost, postigao još nekoliko nevjerovatnih koševa, za pobjedu Bosne 96:90. Hadžić je meč završio s 29 poena. Imajte na umu da je to posljednja sezona prije uvođenja trojke, koja bi tog februarskog četvrtka vjerovatno podigla Sabetov učinak na 40-ak koševa…

Gledao sam mnogo utakmica ali nikad nisam vidio boljeg košarkaša od igrača Bosne s brojem 14 na leđima. Taj Sabit Hadžić je nevjerovatan”, rekao je nakon utakmice Juan Antonio Samaranch, upitan da prokomentira poraz svojih Katalonaca.

I nakon simultanke protiv Barce Sabe je nastavio s vrhunskim partijama. Bosni je zamalo pobjeglo finale Kupa šampiona, u domaćem prvenstvu je Cibona bila bolja u polufinalu play-offa, ali su Studenti sezonu ipak završili s trofejom Kupa Jugoslavije.

Sabit Hadžić je nagrađen za sjajne partije tokom cijele sezone. Selektor Mirko Novosel pozvao ga je u reprezentaciju Jugoslavije koja je u ljeto 1984. osvojila bronzanu medalju na Olimpijskim igrama u Los Angelesu. Bio je to trenutak za pamćenje, kruna karijere sjajnog sportiste i čovjeka: Sabit Hadžić s bronzom na postolju, do njega zlatna američka ekipa, s Michaelom Jordanom, Patrickom Ewingom, Chrisom Mullinom…

Dobio je mnoge košarkaške bitke, ali iz posljednje najvažnije nije uspio izaći kao pobjednik. Veliko srce nije izdržalo i Sabe je 3. marta 2018. preselio na neki drugi svijet, tamo gdje su njegovi klupski i reprezentativni saigrači Dražen Petrović, Žarko Varajić, Dino Bilalović, Rajko Žižić. Dvorana na Ilidži, u kojoj je 1984. razbio Barcelonu, danas nosi ime Sabita Hadžića…

Bosna – Barcelona 96:90 (46:47)

Sarajevo, 2. februar 1984. Sportska dvorana Ilidža. Gledalaca 3.000. Sudije: Davidov (SSSR) i Lemann (Švicarska). Pet ličnih grešaka: Solozábal (35), Vučević (36), Bilalović (37), Starks (37), Benaček (39).

BOSNA: Vučević (15), Ðogić (2), Benaček (17), Lukenda, Primorac (6), Varajić (13), Mutapčić (8), Bilalović (6), Hadžić (29), Mitrović. Trener: Svetislav Pešić.

BARCELONA: Santillana, Seara, Sibilio (18), Solozábal (6), Flores, Ansa (4), Starks (12), De la Cruz (14), Davis (22), San Epifanio (14). Trener: Antoni Serra.

sabit hadzic
KOMENTARI

KOMENTARI