Sport Centar

Igra za raju, ali ne zanemaruje taktiku: Najtrofejnijem fudbaleru u historiji ostao je još jedan “dug”

Dani Alves već odavno nosi epitet jednog od najboljih desnih bekova u historiji, što zbog brojnih trofeja i rekorda, tako i zbog nevjerovatnih partija tokom karijere.

Igra za raju, ali ne zanemaruje taktiku: Najtrofejnijem fudbaleru u historiji ostao je još jedan “dug”

Dani Alves već odavno nosi epitet jednog od najboljih desnih bekova u historiji, što zbog brojnih trofeja i rekorda, tako i zbog nevjerovatnih partija tokom karijere.

Zemlja “jogo bonito” iznjedrila je mnoge nezaboravne bočne igrače poput Cafua ili Roberta Carlosa, koji su u ulogama bekova postavili gotovo nedostižne standarde – ekplozivnost, napadačku kreativnost i efikasnost, ali Alvesov način igranja fudbala prevazilazi i te granice.

Beka, sa takvom fudbalskom lucidnošću i inteligencijom, autor ovoga teksta još nije vidio. Gotovo da se Alvesove kretnje i tehničke predispozicije mogu nazvati playmakerskim sposobnostima, što je unikatno za jednog bočnog fudbalera. Utakmica protiv Argentine u polufinalu Copa Americe samo je jedan od eklatantnih primjera, a ono što je u ofanzivnom segmentu radio sa Messijem u Barceloni vjerovatno će nekada biti tema ozbiljnijeg izučavanja. Pogotovo je to došlo do izražaja u kasnijoj fazi njegove karijere, kada su mu veliko iskustvo i dodatna vizija koju ima u svojoj igri, omogućili da i dalje igra vrhunski, kompenzirajući neminovno smanjenje kapaciteta motoričkih sposobnosti u poznim igračkim godinama.

Alves jednostavno ima mogućnost da se prilagodi trenucima i razičitim zahtjevima utakmica, pogotovo u ekipama sa fluidnim identitetom igre, a u takvima je igrao tokom gotovo cijele karijere. To mu daje dodatnu dimenziju u odnosu na sve bekove koje smo gledali, kako već rekosmo, čak i bliže određenoj ulozi playmakera nego samog beka. Sposobnost Danija Alvesa da utječe na tok igre zahvaljujući svojim tehničkim sposobnostima je fascinantna. Posmatrajući njega, fudbal ponekad izgleda tako jednostavno. Nevjerovatna je doza njegove opuštenosti i mirnoće. Čak i u situacijama kada se nalazi pod pritiskom protivnika, tako rutinski riješava situacije. Imate osjećaj kao da igra “za raju”.

Karijeru je počeo u brazilskoj Bahiji, a već sa 19 godina otišao je u Evropu. U Sevilli je bio jedan od najboljih igrača ekipe koja je tih godina izgradila evropski renome osvajanjem dva Kupa UEFA, a onda je kao neizostavna karika u Barceloni tokom osam sezona na Nou Campu osvojio sve što se može osvojiti. Nakon odlaska iz Barce, koju je napustio kao “potrošen igrač”, u Juventusu je potvrdio da još uvijek može igrati na vrunskom nivou, baš kao i kroz dvije sezone provedene u PSG-u. Sa 36 godina imenovan je za kapitena brazilske selekcije koja je osvojila Copa Americu, a Alves je proglašen za najboljeg igrača turnira.

Ukupno 40. trofej u prebogatoj karijeri. Brojka koju niko prije nije dostigao u historiji fudbala, iako je već od ranije bio najtrofejniji igrač. Dani Alves je historijska ličnost. I ne samo to, kao pravi fudbalski učitelj ogroman utjecaj ima na saigrače i ekipu. Alves daje identitet timu, velikim autoritetom koji posjeduje i šarmerskim načinom igre, svojstvenim samo Brazilcima.

Ugovor sa PSG-om mu je istekao i već nekoliko dana je slobodan igrač, ali nastavit će igrati i još je “gladan” pobjeda i trofeja. U nekoliko navrata jasno je stavio doznanja da namjerava nastaviti igrati u Evropi, ali i da prije oproštaja želi da se vrati u Brazil kako bi nastupao u Sao Paulu, u klubu za koji navija od djetinjstva.

U nevjerovatnoj kolekciji trofeja “dug” koji još uvijek ima je da podigne pehar svjetskog prvaka. Jedino mu taj trofej nedostaje, a u Katar bi eventualno došao sa 39 godina. U tim godinama nije realno očekivati da će se naći Mundijalu, ali ko bi se smio kladiti s obzirom na sve što je do sada uradio u karijeri.

Uprkos tokovima modernog fudbala koji se uglavnom zasniva na fizikalijama i takitičkoj superiornošću, odnos sa loptom je i dalje suština najvažnije sporedne stvari na svijetu, a Dani Alves je jedan od onih igrača koji nas podsjećaju na to. Sa nestašnim osmijehom i misterioznim zelenim očima, izgleda baš onako kako i igra – kao mali đavo. Svojom klasom, harizmom i umijećem, pokazao se kao “karta” ka fudbalskom El Doradu, za svaki tim u kojem je igrao. Čak i da ne osvoji SP, njegova rekodna zbirka trofeja još dugo će biti nedostižna.

brazildani alves
KOMENTARI

KOMENTARI