Sport Centar

Arslanagić o evropskoj tituli Borca: Na snazi su bile neke druge vrijednosti, nismo trčali za parama

Na današnji dan 1976. godine Rukometni klub Borac je stigao do najvećeg uspjeha u historiji banjalučkog sporta - titule šampiona Evrope.

Arslanagić o evropskoj tituli Borca: Na snazi su bile neke druge vrijednosti, nismo trčali za parama

Na današnji dan 1976. godine Rukometni klub Borac je stigao do najvećeg uspjeha u historiji banjalučkog sporta – titule šampiona Evrope.

U finalnom susretu tadašnjeg Kupa evropskih šampiona, tog 11. aprila 1976. godine banjalučki rukometaši savladali su dansku Fredericiju rezultatom 17:15 i donijeli pehar zbog kojeg i danas rukometna Evropa sa velikim poštovanjem izgovara ime Borca.

Te šampionske noći u historiju evropskog rukometa upisali su se: Milorad Karalić, Zdravko Rađenović, Nedeljko Vujinović, Abas Arslanagić, Dobrivoje Selec, Momo Golić, Boro Golić, Nebojša Popović, Miro Bjelić, Rade Unčanin, Slobodan Vukša i Zoran Ravlić, dok ih je sa klupe predvodio Pero Janjić.

Neki od njih u razgovoru za Glas Srpske prisjetili su se istorijskog uspjeha.

“Nakon što smo godinu ranije poraženi u finalu od istočnonjemačkog Vorwartsa znali smo da nam je ovo posljednja šansa da jedna sjajna generacija uradi nešto veliko. Srećom, imali smo Peru Janjića na klupi, velikog stručnjaka, a možda i još većeg pedagoga. Iako smo mi na terenu disali kao jedan van njega smo bili ‘kao rogovi u vreći’ a on je uspio da nas ujedini i dovede do velikog trijumfa. Naravno, i tadašnja uprava je na najbolji mogući način pratila ekipu i jednostavno nije bilo šanse da ne pobijedimo u tom finalu“, rekao je za Glas Srpske Miro Bjelić, koji je poslije igračke karijere dugo radio u Borcu kao sekretar kluba.

Igrači tada nisu razmišljali o parama, ističe Abas Arslanagić legendarni golman Borca koji je bio i proglašen za najboljeg čuvara mreže na svijetu. Arslanagić kaže da je nemoguće da se ovako nešto ponovi, bez obzira o kom je sportu riječ.

“Treba znati da su tada na snazi bile neke druge vrijednosti i neka drugačija shvatanja. Teško da će iko u nekoj skorijoj budućnosti ponoviti naš podvig. Ja sam za dvije godine, od blata i igranja po kiši i snijegu, iz republičke lige došao do reprezentacije Jugoslavije. Debitovao u martu 1969, a već naredne godine bio najbolji golman svijeta. Takvo je vrijeme bilo, radili smo na svom usavršavanju i nismo trčali za parama“, kaže Arslanagić.

abas arslanagicmiro bjelicrkborac
KOMENTARI

KOMENTARI